| WaterTech Cluster ΠΔΕ |
|
Στα πλαίσια του Περιφερειακού Πόλου Καινοτομίας Δυτικής Ελλάδας, διαπιστώθηκε ότι η ΠΔΕ διαθέτει σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στη διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα στον τομέα των τεχνολογιών και διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Ο τομέας αυτός υποστηρίχτηκε και οργανώθηκε με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί στην ΠΔΕ το πρώτο καινοτόμο cluster στη διαχείριση των υδάτινων πόρων, το WaterTech cluster.
Στόχος του WaterTech cluster είναι η δημιουργία συνεργασιών μεταξύ επιχειρήσεων, ερευνητικών φορέων και φορέων υποστήριξης με εξειδίκευση στη διαχείριση, κατεργασία, αξιοποίηση υδάτων και υγρών αποβλήτων στην ΠΔΕ.
Το WaterTech cluster αποτελείται από όλους τους παράγοντες του μοντέλου καινοτομίας triple-helix: επιχειρήσεις, κέντρα παραγωγής έρευνας & γνώσης, τοπικές και περιφερειακές αρχές. Το WaterTech cluster της ΠΔΕ αποτελεί μέρος της ένωσης του Περιφερειακού Πόλου Καινοτομίας Δυτικής Ελλάδας, μιας ένωση που αποτελείται από 47 οργανισμούς από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα (συμπεριλαμβανομένων και 30 ΜΜΕ) με σκοπό την ανάπτυξη, προώθηση και εκμετάλλευση της καινοτομίας στην ΠΔΕ σε συγκεκριμένους θεματικούς τομείς. Ο κύριος στόχος του ΠΠΚ-ΔΕ είναι η οργάνωση και ισχυροποίηση των δεσμών μεταξύ των ερευνητικών/τεχνολογικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων της περιφέρειας, με στόχο την ενίσχυση των τεχνολογικών και καινοτόμων επιδόσεων της περιφέρειας. Αυτή η ένωση δημιουργήθηκε το 2006 και οργανώνεται γύρω από συγκεκριμένες ανταγωνιστικές αγορές και επιστημονικό χώρο, και εστιάζει εκεί που παρατηρείται η μεγαλύτερη ανάπτυξη καινοτομιών ταυτόχρονα με την αντίστοιχη ανάγκη από την υπάρχουσα ή αναπτυσσόμενη επιχειρηματική δραστηριότητα στην ΠΔΕ. Αυτές οι θεματικές περιοχές είναι: Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών, Ασφάλεια και Τεχνολογίες Τροφίμων, Διαχείριση & Προστασία Περιβάλλοντος. Η θεματική περιοχή της Διαχείρισης & Προστασία Περιβάλλοντος περιλαμβάνει τη διαχείριση του νερού και των υγρών αποβλήτων.
Τα υδατικά διαμερίσματα Δυτικής Πελοποννήσου (Ηλεία, Αχαΐα) και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας (Αιτωλοακαρνανία), εμφανίζουν κατά μέσο όρο πλεονασματικό ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης υδατικών πόρων. Οι αγροτικές καλλιέργειες αποτελούν τον κυριότερο καταναλωτή νερού. Η κατανάλωση υδάτων κατανέμεται κατά μέσο όρο ως εξής: Γεωργία 87%, Ύδρευση 10%, άλλες χρήσεις 3%. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι στο 92% των αρδευόμενων εκτάσεων της χώρας η άρδευση γίνεται με συστήματα & τεχνικές υψηλών απωλειών (μεγαλύτερες του 50%) και χωρίς ορθολογική τιμολόγηση με συνέπεια την υπερεκμετάλλευση των υδροφορέων. Η παραπάνω κατάσταση δημιουργεί βασικές ανάγκες που μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική ανάπτυξη στον τομέα τεχνολογίας νερού.
Οι βασικές πηγές ρύπανσης και μόλυνσης των υδάτων εντοπίζονται σε γεωργικές δραστηριότητες (λόγω της συχνά εντατικής και μη ορθολογικής χρήσης λιπασμάτων, εντομοκτόνων, ζιζανιοκτόνων, κλπ.), όπως και στα αστικά λύματα και τα βιομηχανικά απόβλητα. Η περιβαλλοντική φόρτιση που δέχονται τα θαλάσσια ύδατα και οδηγεί στην υποβάθμιση τους προέρχεται από το πολεοδομικό συγκρότημα των παράκτιων περιοχών (με τη μεταφορά ρύπων από τα δίκτυα αποχέτευσης των λυμάτων και των όμβριων νερών), τις εκβολές των ποταμών, τις λιμενικές εγκαταστάσεις, τις θαλάσσιες μεταφορές και τις παράκτιες υδατοκαλλιέργειες. Παρόλα αυτά τα θαλάσσια ύδατα της ΠΔΕ (σε μικρή σχετικά απόσταση από την ακτογραμμή) θα πρέπει να θεωρούνται ότι είναι «καλής» ποιότητας, πλούσια σε αλιευτικούς πόρους και αυξανόμενη τη χρήση τους για την ανάπτυξη υδατοκαλλιεργειών. Έχει προταθεί από τον ΟΟΣΑ (2000), μεταξύ άλλων, να αναπτυχθεί μια συνολική στρατηγική διαχείρισης των υδάτινων πόρων ανά υδρολογική λεκάνη, που να αφορά θέματα ποσότητας και ποιότητας; δημιουργία συμβουλίων για την ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ όλων των αρμόδιων αρχών και χρηστών νερού; ανάπτυξη δικτύων αποχέτευσης, ενίσχυση ικανότητας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων; ενίσχυση προσπαθειών παρακολούθησης της ποιότητας επιφανειακών υδάτων και επέκτασης της παρακολούθησης της ποιότητας των υπόγειων υδάτων; μεταφορά εγκαταστάσεων άρδευσης και δημιουργία μηχανισμών για την ενίσχυση ανάκτησης του κόστους; εντατικοποίηση προσπαθειών που αποσκοπούν στην προστασία των περιοχών γύρω από ευάλωτους υδροφόρους ορίζοντες. Επιπλέον, το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) 2007-2013 αποτελεί το σημείο αναφοράς για τον προγραμματισμό σε εθνικό επίπεδο για την περίοδο 2007-2013. Συγκεκριμένα, δύο από τους Άξονες Προτεραιότητας (Άξονας Προτεραιότητας 7: Αειφόρος Ανάπτυξη και Ποιότητα Ζωής στη Δυτική Ελλάδα & Άξονας Προτεραιότητας 8: Αειφόρος Ανάπτυξη και Ποιότητα Ζωής στην Πελοπόννησο) περιλαμβάνουν τους στόχους που συνδέονται με το νερό όπως είναι η αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας, η προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας και η υποστήριξη της ορθολογικής χρήσης των υδάτινων πόρων σε συνδυασμό με τη μείωση των απωλειών νερού. Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008 έδειξε ότι τα προβλήματα που σχετίζονται με την ποιότητα του πόσιμου νερού σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας σχετίζονται με μια σειρά παραγόντων. Παραβιάσεις της επιτρεπτής ανώτατης τιμής του νικελίου (50 μg / L) παρατηρήθηκαν στη Δυτική Ελλάδα (όπου η ιδιαίτερα υψηλή τιμή των 350 μg / L καταγράφηκε) και την Πελοπόννησο. Επιπρόσθετα καταγράφηκαν πολύ υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών ιόντων και φθορίου σε δείγματα πόσιμου νερού. Στη Δυτική Ελλάδα, τα προβλήματα που σχετίζονται κυρίως με τη μόλυνση των επιφανειακών και των υπογείων υδάτων οφείλονται σε λύματα και / ή αγροχημικά προϊόντα (π.χ. νιτρικά, φωσφορικά άλατα). Ρύπανση με βαρέα μέταλλα μπορεί να προέρχεται κυρίως από παλαιά ή κακής ποιότητας δικτύων διανομής και συστήματα σωληνώσεων.
Έργο: STInno - Sustainable Innovations and Treatment in Industrial Waste Water Clusters |
